Aikido

Το Aikido (Ελληνικά: Αϊκίντο, Γιαπωνέζικα: 合 気 道) είναι μία πολεμική τέχνη που δημιουργήθηκε από τον Morihei Ueshiba ως μία σύνθεση της εκπαίδευσης που είχε λάβει στις πολεμικές τέχνες, της προσωπικής του φιλοσοφίας και των θρησκευτικών του πεποιθήσεων. Η πιο συχνή μετάφραση της έννοιας του Aikido είναι «ο Δρόμος της εναρμόνισης με την ενέργεια» ή «ο Δρόμος του αρμονικού πνεύματος».

 

Ετοιμολογικά μιλώντας, αποτελείται από 3 χαρακτήρες kanji (χαρακτήρες της κινεζικής γραφής που χρησιμοποιούνται από τους Ιάπωνες για την έκφραση γραπτού λόγου):

 

  • 合 – Ai – η ένωση, ο συνδυασμός, η ενότητα, η αρμονία.
  • 気 – Ki – Το πνεύμα, η ενέργεια, η διάθεση, το ηθικό.
  • 道 – Dō – Ο τρόπος, ο δρόμος.

 

Σκοπός του Ueshiba ήταν να δημιουργήσει μία τέχνη, την οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιούν οι ασκούμενοί της ώστε να προστετεύσουν όχι μόνο τον εαυτό τους αλλά και τον αντίπαλό τους από τον τραυματισμό και τη βία.

Οι κινήσεις του Aikido εκτελούνται μέσω της εναρμόνισης με την κίνηση του επιτιθέμενου με σκοπό την εκτροπή της δύναμης της επίθεσης και όχι της ανάσχεσής της μέσω κάποιας εξίσου βίας αμυντικής κίνησης (μπλοκ). Η διαδικασία αυτή απαιτεί ελάχιστη σωματική δύναμη, καθώς ο Aikidoka (Αϊκιντόκα - ο ασκούμενος στο Aikido) στην ουσία «οδηγεί» την ορμή του επιτιθέμενου με χρήση διεισδυτικών και περιστροφικών κινήσεων. Οι τεχνικές ολοκληρώνονται κατά κανόνα με διάφορους τύπους ρίψεων ή ακινητοποιήσεων

 

Λίγα λόγια για το Aikido

Το Aikido δημιουργήθηκε από τον Morihei Ueshiba (Μόριχέι Ουεσίμπα) (14/12/1883 - 26/4/1969), ο οποίος καλείται από τους ασκούμενους του Aikido ως O'sensei (Όσενσει - Μεγάλος Δάσκαλος). O Ουεσίμπα οραματίστηκε το Aikido όχι μόνο ως μία σύνθεση της πρότερης πολεμικής εκπαίδευσης σε διάφορες τέχνες, αλλά και ως μία έκφραση τη προσωπικής του φιλοσοφίας για την παγκόσμια ειρήνη και συμφιλίωση.

Ο Ουσίμπα ανέπτυξε το Aikido κυρίως κατά τη διάρκεια του τέλους της δεκαετίας του 1920 και κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930 ως μία σύνθεση άλλων πολεμικών τεχνών που είχε μελετήσει προτύτερα. Η βασική πολεμική τέχνη από την οποία προέρχεται το Aikido είναι το Daitō-ryū aiki-jūjutsu, το οποίο ο Ουεσίμπα μελέτησε υπό τον Sokaku Takeda, ο οποίος αναβίωσε την τέχνη αυτή. Επίσης, ο Ουεσίμπα μελέτησε Tenjin Shin'yō-ryū (ένα παλαιότερα δημοφιλές στυλ ζίου ζίτσου), καθώς και Gotōha Yagyū Shingan-ryū (μία παραδοσιακή πολεμική τέχνη με έμφαση στην ένοπλη μάχη) και judo. Ως αποτέλεσμα αυτής της πολύπλευρης παιδείας στις πολεμικές τέχνες, το Aikido εκτός από τεχνικές άοπλης μάχης περιέχει και πολλές τεχνικές και ασκήσεις που κάνουν χρήση του σπαθιού, του ραβδιού και μαχαιριού, είτε ως ένοπλες ασκήσεις είτε ως τεχνικές αφοπλισμού.

Εκτός όμως από τις διάφορες πολεμικές τέχνες που μελέτησε, ο Ουεσίμπα δέχτηκε και πολλές θρησκευτικές και φιλοσοφικές επιρροές, οι οποίες άλλαξαν σημαντικά την προσέγγισή του στις πολεμικές τέχνες. Βασικότερη αυτών υπήρξε η επαφή του με τον Onisaburo Deguchi, ιδρυτή του νεοσιντοϊστικού κινήματος Ōmoto-kyō. Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του κινήματος αυτού είναι η έμφαση στην επίτευξη της ουτοπίας κατά τη διάρκεια της ζωής μας. Η τοποθέτηση αυτή επηρέασε βαθύτατα τον Ουεσίμπα και την προσέγγισή του προς τις πολεμικές τέχνες, ωθώντας τον προς μία φιλοσοφία αγάπης και συμπόνοιας προς τους άλλους, ακόμα και προς αυτούς που προσπαθούν να βλάψουν τους συνανθρώπους τους. Το Aikido δείχνει τη φιλοσοφία αυτή μέσα από την έμφαση που δίνει στην τελειοποίηση της πολεμικής ικανότητας ώστε ο ασκούμενος να έχει τη δυνατότητα όχι μόνο να δεχτεί μία επίθεση χωρίς να ο ίδιος, αλλά και να την εκτρέψει και να ακινητοποιήσει τον αντίπαλό του χωρίς να του κάνει κακό.

 

Εκπαίδευση

“Move like a beam of light, Fly like lightning, Strike like thunder, Whirl in circles around a stable center.”

Η εκπαίδευση στο Aikido χωρίζεται σε δύο βασικά μέρη: Τις τεχνικές σώματος και τα όπλα.

Οι τεχνικές σώματος περιλαμβάνουν συγκεκριμένους βηματισμούς, αντιμετώπιση άοπλων επιθέσεων, λαβές, κλειδώματα, ρίψεις, κύλιση και πτώση από ρίψεις, καθώς και τεχνικές στα γόνατα.

Οι τεχνικές όπλων περιλαμβάνουν συγκεκριμένους ασκήσεις με το ξύλινο σπαθί (bokken), το ραβδί (jo) και το (ξύλινο) μαχαίρι. Οι ασκήσεις αυτές περιλαμβάνουν ατομικές ασκήσεις, ασκήσεις που γίνονται σε ζευγάρια, φόρμες από αλληλουχίες κινήσεων, καθώς και τεχνικές αφοπλισμού.

Το Aikido δεν είναι ανταγωνιστική πολεμική τέχνη και δεν έχει αγώνες. Ο βασικός λόγος, κατά τον O' Sensei, είναι το γεγονός ότι ο ανταγωνισμός δεν αναπτύσσει ακέραιους χαρακτήρες. Αντίθετα, σκοπός του Aikido είναι η βελτίωση του εαυτού και του χαρακτήρα μας μέσω της συνεχούς εξάσκησης, της αυτοπαρατήρησης και της αυτοβελτίωσης. Είναι μια τέχνη που διδάσκει το μυαλό και το σώμα.

Το Aikido μπορεί να εξασκηθεί και να εφαρμοστεί από όλους, ανεξαρτήτως δύναμης, σωματικής διάπλασης, φυσικής κατάστασης, φύλου και ηλικίας. Σκοπός της εκπαίδευσης στο Aikido είναι η προετοιμασία σωματικά και ψυχικά υγιών ανθρώπων. Η σωματική υγεία επέρχεται μέσω της τακτικής άσκησης και της βελτίωσης της φυσικής μας κατάστασης. Η ψυχική υγεία έρχεται μέσα από τη συγκέντρωση και την ψυχική ηρεμία που είναι απαραίτητες για την αυτοπαρατήρηση και τη βελτίωση της τεχνικής. Μέσα από την προπόνηση στο Aikido, οι άνθρωποι γίνονται ικανοί να αναπτύξουν αρμονικές κοινωνικές σχέσεις.

 

Aikido και Παιδιά

“Always practice the Art of Peace in a vibrant and joyful manner”

Η τέχνη του Aikido είναι κατάλληλη για όλα τα παιδιά, ανεξαρτήτου ηλικίας. Η προπόνηση είναι πάντα ανάλογη σε επίπεδο και πολυπλοκότητα με την ηλικία των παιδιών, ενώ η διδασκαλία γίνεται πάντα σε περιβάλλον ευχάριστο και με την μορφή παιχνιδιού. Ακριβώς επειδή οι στόχοι του Aikido είναι διαφορετικοί από τις υπόλοιπες πολεμικές τέχνες και αγωνίσματα, το παιδί μπορεί να αναπτύξει στοιχεία όπως ο συντονισμός, η συγκέντρωση και ο αυτοέλεγχος χωρίς να αναπτύξει ανταγωνιστικές τάσεις προς τα άλλα παιδιά. Παράλληλα, η κοινωνική επαφή σε ένα φιλικό περιβάλλον βοηθάει το παιδί να αναπτύξει κοινωνικές δεξιότητες, καθώς και να συναναστραφεί με άλλα παιδιά της ηλικίας του.

Social Media

Follow Us